Page 95 - My FlipBook
P. 95
PETRAQ KOLEVICA
VETMIA
Ata të dy pleqtë kujtojnë të ritë,
kur prisnin, përcillnin, plot njerëz përditë
Tani nuk troket asnjeri n ’atë derë,
madje, telefoni, u bie rrallëherë
pëmet pinë bam a që gjumi t’i zerë.
94
