Page 246 - My FlipBook
P. 246
PETRAQ KOLEVICA
Po, doja të isha poet,
Që fort i këndon dashurisë
Me mjaltin e vargut të vet
Mbush zemrat e gjithë njerëzisë.
Ndërgjegja gjykatëse më tha
Kalo ngado, i lirë je
Dënim të keq për ty nuk ka
Të keqen me vete e ke.
Eh! Or poet! Ç ’është kështu?
Dhe m ir’ e më mirë të shkruash
Njëlloj si vëllezërit e tu
Dhe ndoshta më shumë do të vuash.
Do të vuash këtu tek ky vend,
Porsi qiri do të tretesh
Me tingujt e fyellit tënd
Për jetë i gjallë do të mbetesh.
30.12.2011
244
